परी

होती एक परी
नाव तिचे शर्वरी
आवडे मुलांना ती भारी
जाई घेऊनी मुलांना जादुई नगरी
जादुई नगरीत होते इवलेसे दोन ठेंगू
नाव होते त्यांचे गंपू नि झंपू
गंपूकडे होता जादुई पावा
वाजविता तो, मंत्रमुग्ध होऊनी
मुले घेती त्याच्याकडे धावा
झंपूकडे होती जादुई चादर
बसवुनी मुलांना त्यावरी,
करती ते जादुई नगरीची सफर
जादुई नगरीत होते सारेच आगळे
पाहुनी ती जादुगरी अचंबित होती सगळे
जादुई नगरीत त्या रस्ते होते वर
अन् आकाश होते खाली
सूर्य होता रुपेरी अन् चंद्र तो सोनेरी
आकाशाच्या अंगणात विखुरल्या
चांदण्या त्या सोनेरी
रस्त्यावरच्या झाडांना चॉकलेट,
गोळ्या अन् बिस्किटांची फुले
घेण्यासाठी धडपडत होती मुले
फिरवुनी जादुई छडी
मग देई परी मुलांना खाऊची पुडी 
अशा तऱ्हेने मुलांना लागली
जादुई दुनियेची गोडी
जादुई नगरीची गंमत जंमत न्यारी
तुम्हीही करा एकदा, या दुनियेची सफारी......

सौ. राजश्री सुहास जाधव