ते माझे कधीच नव्हते....

ते माझे कधीच नव्हते.....

माझे हसणे,  माझे रडणे, माझे दिसणे
माझे नाव, माझे गाव आणि माझी माणसे
या माझ्यातच मी गुंतले होते

हृदयाच्या खोल कुपीत खूप काही दडवले होते
ते माझे कधीच नव्हते, हे मी जाणले होते
जे जे होते माझे, ते तर निसर्गाचे दान होते !

लख्ख केले आता मी मनाचे आरसे
जगण्यास बळ देण्या हे आहे पुरेसे

गळून पडले आता मीपणाचे बुरखे
दुःखाला मी केले पारखे

हृदयाच्या खोल कुपीत खूप काही दडवले होते
ते माझे कधीच नव्हते, हे मी जाणले होते......

सौ. राजश्री सुहास जाधव.