सप्तपदीच्या पावलांनी गृहप्रवेश मी केला
लोभस प्राजक्ताच्या सुवासाने जीव हा मोहरला
माझ्या सासरच्या अंगणी प्राजक्त हा दरवळला ||
नवखी होते तिथे मी, हर एक क्षण नव्याने अनुभवला
सासु-सासरे, दिर-नणंदांचा राखुनी मान आदर तयांचा
केला, अन् माय बापाने दिलेला संस्कार मी जोपासला
माझ्या सासरच्या अंगणी प्राजक्त हा दरवळला ||
करुनी आपुले सकळांना, गुंफूनी ठेविले या नात्यांना
जिव्हाळ्याचा अन् प्रेमाचा भावबंध मी जपला
माझ्या सासरच्या अंगणी प्राजक्त हा दरवळला ||
एकरूप होत सहचाऱ्यासव, संसार सुखाचा केला
संसाराच्या वेलीवर चिमुकल्याच्या आगमनाने
जीव माझा सुखावला
माझ्या सासरच्या अंगणी प्राजक्त हा दरवळला ||
माहेरच्या आठवणींनी व्याकुळलेल्या मनाला,
नात्यांनी हळुवार दिलासा दिधला
आपुलकीचा ठेवा हा हृदयी मी साठवला
माझ्या सासरच्या अंगणी प्राजक्त हा दरवळला ||
चांदण्यासम भासणाऱ्या, श्वेत, केशरी रंगात रंगलेल्या
लोभसवाण्या प्राजक्ताने जणू त्याग आणिक
पावित्र्याचा संदेश मजला दिधला
माझ्या सासरच्या अंगणी प्राजक्त हा दरवळला ||
सौ. राजश्री सुहास जाधव.

अतिशय सुंदर व सुरेख...
ReplyDeleteअभिनंदन...💐💐💐
Thank u very much Sir🙏
Deleteखुप छान रचना 👌🏼👌🏼
ReplyDeleteगणेश दळवी
Thank u very much Sir🙏
Deleteअतिशय सुंदर कविता👌👌👌👌👌👍👍👍👍👍👍👍👍👌👌
ReplyDeleteThank u very much Sir 🙏
Deleteखूप मस्त रचना mam
ReplyDeleteThanks Suraj 🙏
Deleteसुंदर रचना!👌👌👌
ReplyDeleteखूपच सुंदर लेखन आहे. प्रत्येक स्त्रीच्या मनातील भावना थोड्याफार प्रमाणात अशाच असतात 👏👏👏
ReplyDeleteसुंदर रचना 👌👌👌
ReplyDelete