प्रेम की आकर्षण?

मनातील डायरीचे पान🌿🌿 :- अंतर्गत विषय 

             प्रेम की आकर्षण ?

        

         'इस प्यार से मेरी तरफ ना देखो प्यार हो जायेगा' खरेच असे एका नजरेत एखाद्यावर प्रेम होऊ शकते का ? असे नेहमी आपण ऐकतो की पाहताक्षणी ती किंवा तो तिच्या प्रेमात पडला. असे होतही असेल पण प्रेम हे सहवासाने, एकमेकांस समजून घेण्याने निर्माण होत असते. प्रेमात  माणूस आंधळा होतो असे म्हणतात त्याला प्रेमापुढे कशाचीच फिकीर नसते. हे जरी खरे असले तरी खरे प्रेम हे डोळसपणे एकमेकांत निर्माण झालेले असते. 

              

          किशोर वयात म्हणजे मुला मुलींना या विषयी खूप कुतूहल असते. त्यांच्या मनात वेगवेगळ्या भावना उत्पन्न होत असतात. शाळेत असताना एखादी मुलगी आवडू लागते. तिच्याशी मैत्री करावीशी वाटते. मग त्यालाच ते प्रेम समजू लागतात. पण ते प्रेम नसून आकर्षण असते.

आणि अशा वेळेस पालकांनी मुलांशी अशा गोष्टींवर मनमोकळे पणाने बोलणे गरजेचे असते. मुलांना तुमच्याशी बोलण्यास संकोच वाटतो पण पालकांनी मुलांशी संवाद साधून त्यांस योग्य ते मार्गदर्शन करणे गरजेचे असते. असे केल्याने मुले भरकटणार नाहीत.

           

             प्रेम आणि आकर्षण या दोन्ही मध्ये  एक सूक्ष्म रेषा आहे. जी पटकन लक्षात येत नाही. कॉलेज मध्ये असे प्रेमवीर खूप पाहण्यास मिळतात. त्यांचे हे प्रेम वारंवार उफाळून येत असते. मग त्यासाठी ते कोणते कोणते मार्ग अवलंबतात, जेणे करून एखादी मुलगी त्यांच्या प्रेमात पडेल. इतके स्वस्त असते का प्रेम?  खऱ्या प्रेमाचा अर्थही त्यांस समजलेला नसतो. नुसते बाह्य सौंदर्यावर भाळून, कोणताही सारासार विचार न करून एखादा मुलगा किंवा मुलगी एकमेकांच्या प्रेमात पडतात. घरच्यांच्या विरोधाला न जुमानता भावनेच्या भरात पळून जाऊन लग्नही करतात आणि कालांतराने त्यांच्यातील प्रेम कुठे नष्ट होते ते त्यांनाच कळून येत नाही, मग सारखे खटके उडू लागतात. जगण्यासाठी इतरही गोष्टींची गरज लागते हे नंतर त्यांच्या लक्षात येते, परिस्थितीचे चटके बसू लागतात. अशा वेळेस एकेमकांचा सहवासही मग त्यांस नकोसा वाटू लागतो. कधी कधी गोष्टी अतिशय कठीण होऊन जातात. घटस्फोटापर्यंत येऊन त्यांचे प्रेम संपुष्टात येते.

              

        का होते असे? खरे तर प्रेमा सारखी सुंदर अनुभूती दुसरी कोणतीही नाही. प्रेम हे अंतःकरणातून व्हावे लागते. प्रेमात समर्पण असते, त्याग असतो. एखाद्या व्यक्तीच्या गुण दोषांसहित तिचा स्वीकार त्यात केला जातो. ते निःस्वार्थ असते. प्रेम हे सहवासातून फुलत जाते. प्रेमात एकमेकांविषयी काळजी असते. दूर राहूनही प्रेम हे हृदयात कायम जपले जाते. स्वतःस कितीही त्रास झाला तरी आपल्या प्रेमाच्या व्यक्तीस त्याची झळ बसू नये ही भावना प्रेम करणाऱ्या व्यक्तींमध्ये कायम असते. प्रेमात असलेली व्यक्ती आपले म्हणणे तिच्या आवडत्या व्यक्तीवर लादत नाही. ती कितीही लांब जरी असली तरी त्यांचे प्रेम, अस्तित्व मनात सदैव असते आणि विनाकारण ते दुःखी न राहता कायम आनंदी राहतात. हेच खरे प्रेम असते. एका नजरेत प्रेम होते असे आपण म्हणतो पण ते आकर्षण असते. तो प्रेम होण्याचा टप्पा असू शकतो. त्यासाठी त्या दोन व्यक्तींना एकमेकांस समजून घ्यावे लागते, सहवासातून नंतर प्रेम हे बहरत जाते. 

              

                एखाद्या व्यक्तीचे दिसणे, तिचा आवाज, तिचे व्यक्तिमत्त्व आपणास आवडू लागते. ती व्यक्ती कायम आपल्या सोबत असावी असे वाटू लागते, तेव्हा त्या व्यक्तीस हे प्रेम आहे असे वाटू लागते परंतु ते प्रेम नसून आकर्षण असते. कारण खऱ्या प्रेमात ज्याच्यावर प्रेम आहे ती व्यक्ती दूर असली तरी मनाने तितकीच जवळ असते. आकर्षणात त्या व्यक्तीची सोबत हवी असते. 

स्पर्श हवाहवासा वाटतो. आकर्षणात आग्रह, हट्ट हा ठरलेला असतो. खऱ्या प्रेमात कोणत्याही  प्रकारचा आग्रह धरला जात नाही. इतके प्रेम त्यांचे समंजस आणि बळकट असते. 

           

                 प्रेमावर जितके बोलू तितके कमीच होईल. प्रत्येकाने प्रेम आणि आकर्षण यातील फरक जाणला तर प्रेम काय असते ते सहज उमजून जाईल. खऱ्या प्रेमाची अनुभूती माणूस घेत राहील.

                    

      

   सौ. राजश्री सुहास जाधव.